Mijn topfilms van 2020

Het is een goede gewoonte om aan het begin van een nieuw jaar terug te kijken op het oude, verstreken jaar. Dit uit zich vooral in lange lijstjes met “de beste…”, “de mooiste…” of iets dergelijks.

Persoonlijk vind ik het heel moeilijk om zo’n lijstje op te stellen. Want hoe kom je in vredesnaam tot een fatsoenlijke beoordeling, waarbij de nummer 1 beter is dan de nummer 2. Misschien zijn ze wel even goed, maar speelden andere factoren een rol. Daarom onthoud ik me altijd van top-10 lijstjes en dergelijke.

Maar ik wil wel even delen welke films ik het afgelopen jaar het mooist, best, ontroerendst vond. Een jaar waarin veel films niet zijn doorgekomen, waarin het aanbod wellicht wat gemankeerd was. Maar desalniettemin verschenen er wel pareltjes op het filmdoek.

Mijn pareltjes waren, in willekeurige volgorde, The Mole Agent, Babyteeth, I Am Not Your Negro en Mind My Mind. Twee documentaires, een animatiefilm en een speelfilm.

The Mole Agent is een briljante documentaire van de Chileense filmmaakster Maite Alberdi. Het is een soort Sherlock Holmesachtige vertelling, die zich afspeelt in een bejaardentehuis. Een onvergetelijke Sergio als undercover agent, op zoek naar misstanden. Diep ontroerend, met grootse humor. Je weet niet wat je meemaakt.

Babyteeth van Shannon Murphy komt dit jaar op heel veel lijstjes voor. Het is het wonderschone en droevige verhaal van tienermeisje Milla, die vanwege een ernstige ziekte gedoemd is te sterven. Ze gaat op zoek naar haar eerste liefde en dat wordt streetpunk Moses, tot ontzetting van haar ouders. Het is een verhaal vol liefde, struikelend en zoekend naar het goed pad. Eigenwijs, stoer, en af en toe zit je met tranen in je ogen. Film zoals film bedoeld is.

I Am Not Your Negro is een documentaire uit 2016, die het Amerikaanse rassenprobleem verteld aan de hand van het onafgemaakte boek ‘Remember This House’ van James Baldwin. Schokkend realisme in historisch perspectief door de ogen van een man, die alles van dichtbij meemaakte. Black Lives Matter avant la lettre.

Mind My Mind, een korte Nederlandse animatiefilm van Floor Adams. Het verhaal van de autistische Chris, die door biologe Gwen wordt uitgenodigd om haar favoriete kameleon te bestuderen. Dat leidt tot allerlei verwikkelingen, waaronder verliefdheid en sex. Een geweldige vertelling in 29 minuten, die de wereld van een autist laat voelen en zien.

Babyteeth – ontdek de wereld en jezelf

Waardering: 5 uit 5.

Deze week zag ik een van de beste films van dit jaar. Babyteeth, het speelfilmdebuut van Shannon Murphy, is een geweldig drama met humoristische randjes.

Milla, een 16-jarige tiener, maakt bij toeval op een station kennis met Moses. Moses is een jaar of zeven ouder, doet wat met drugs, heeft geen vast dak boven zijn hoofd en ook zijn inkomen is niet erg vast.
Milla daarentegen komt uit een gegoede familie met een vader, die psychiater is, en een moeder die vroeger concertpianiste was. Milla zit op een fraaie meisjesschool en op vioolles. Een beetje een saai leven van een ietwat teruggetrokken levend meisje.

Het huwelijk van haar ouders is niet echt goed meer. Moeder slikt bussen vol pillen om maar niet depressief te worden (voorgeschreven door vader) en vader ziet moeders niet echt meer als echtgenote.

Kort na haar eerste ontmoeting neemt Milla Moses mee naar huis, voor het avondeten. Tot ontsteltenis van haar ouders zien ze waar hun dochter mee omgaat. Natuurlijk proberen ze haar te beschermen tegen de nefaste invloed van deze nietsnut. Ze maken Moses duidelijk dat zijn omgang met hun dochter maar moet stoppen.

Maar langzamerhand komen we er ook achter waarom de ouders zo beschermend zijn. Want Milla’s plotselinge bloedneuzen hebben een oorzaak, ze heeft een ongeneeslijke kanker.

Ondanks dit gegeven verzandt Babyteeth niet in sentimentaliteit. Nee, het wordt juist een film vol positieve energie, met tempo, humor, waarbij de kanker naar de achtergrond verdwijnt. Ja, deze film gaat over het leven, over het ontdekken van nieuwe ervaringen, over wat een familie voor je betekent, over het streven naar geluk.

Moses zet de levens van niet alleen Milla, maar ook van haar ouders op zijn kop. Milla komt terecht in een andere wereld en de ouders leren weer wat hun levens waard zijn.

Eliza Scanlen schittert als de kwetsbare Milla en Toby Wallace springt eruit als een maffe, maar sympathieke Moses. Ben Mendelssohn en Essie Davis, twee van Australië’s grootste acteurs, zorgen voor een menselijk ouderpaar. De film zelf is kleurrijk, licht van toon en tekst, met passende muziek. Kortom, een parel van een film en winnaar van vele prijzen op filmfestivals, o.a. Venetië.

En let op de slotscène, een geweldig eind van een hele mooie film.

Deze week nog te zien in het Kijkhuis Leiden.