Het was een gezond en actief 2020

Ondanks het vreemde virus was het uiteindelijk toch een gezond en actief 2020. Juist de eerste lockdown nodigde uit tot wandelen, door stad en land. Soms in een soort wandelfile met alle andere mensen. Ik heb nog nooit zoveel hardlopers (vroeger noemden we dat joggers) gezien als tijdens die eerste keer dat Nederland plat ging.

Door actief te wandelen zie je eigenlijk heel veel. Ik ontdekte vele routes tijdens mijn dagelijkse tochtjes.

In totaal was ik op 291 dagen min of meer actief, gemiddeld dus zo’n 5 dagen per week. Dat klopt wel want meestal zit er een boodschappendag in de week en verder deed ik nog voetbalverslag, waardoor die dagen niet gewandeld werd.

Totaal heb ik 263 uur gewandeld, waarbij ik 1458 kilometer heb afgelegd. Gemiddeld liep ik dus 5 kilometer per dag oftewel een uurtje beweging per dag.

Door de horecasluitingen is het fietsen er een beetje bij ingeschoten, want was is er leuker dan een paar uur fietsen, ergens een lekkere lunch verorberen en daarna nog een paar uur terug te fietsen. Ongetwijfeld gaat dat dit jaar anders worden, want ik denk dat de horeca over een paar maanden wel weer open zal gaan. En dan begint ook de lente…..

Ik wens iedereen een mooi wandel- en fietsjaar toe.

Pssst, niet verder vertellen….

Want er wonen kabouters in het Plantsoen. Nee, nee, niet gauw de pers inlichten want de kabouters willen er in alle rust wonen. En dat kan als er niet al te veel ruchtbaarheid aan wordt gegeven.

Onder aan de grote boom hebben ze een huisje gemaakt. Soms zijn ze thuis, maar ze zijn ook vaak onderweg. Want er moet natuurlijk wel hout worden gesprokkeld en ook het eten komt niet vanzelf aanwaaien.

Kabouter Elmer heeft zelfs een keer een briefje opgehangen met de vraag om het mos nat te houden als hij niet thuis is. En hartelijk dank voor de cadeautjes, maar die zijn niet echt nodig. En als je iets wilt geven, dan het liefst gereedschap. En kabouters zijn heel natuurbewust, dus geen plastic gereedschap.

Ik ga niet verklappen waar de kabouters precies wonen, want anders ontstaat er een hele file van nieuwsgierige mensen. Want wie wil er nou niet even met een kabouter kletsen.

Daarom heb ik hieronder een aantal foto’s van de kabouters geplaatst, zodat je niet langs hoeft te komen. Al vast dank daarvoor, namens de kabouters.

Een zondagochtendwandeling

De zon scheen al vroeg deze ochtend. Het was mooi weer om nog even snel een zondagochtendwandeling te maken voordat het sportgeweld in de middag losbarst (Ajax, Feyenoord, Vuelta, Machester City).

Fluks de wandelschoenen (in mijn geval de gewone schoenen dus) uit de kast gehaald (in mijn geval stonden ze al klaar) en het warme vest aan. Polderpark Cronesteyn ligt eigenlijk dichtbij en dat werd de bestemming.

Toen we aankwamen hing er nog een flauwe dauw boven de grasvelden, maar de zon scheen al door de bomen. Het was nog rustig, want vanaf een uur of elf stroomt de polder vol met wandelaars, ouders met kinderen, hondenuitlaters en nog meerdere varianten.

Deze vroeg ochtend lag het er rustig bij. Enkele hardlopers, waaronder ook enkele traaglopers, snelden over de paden, enkele vroege honden holden uitgelaten over de grasvelden waar ze los mogen rondrennen, enkele vroege vogelfluiters en rust.

Bij het theehuis kregen de varkens net te eten. Ze keken, staand op hun achterpoten al verlekkerd over het hek naar de naderende emmers. Vergenoegd smekkend lieten ze zich de korrels goed smaken.

Onderweg naar de polder kwamen we nog langs de sportvelden van Trigon, waar de jongste jeugd al druk aan het sporten was. De ouders mochten het veld niet betreden, maar stonden op de uitkijk langs het veld.